PAIN IS TEMPORARY... PRIDE IS FOREVER !
Home » Blog » rollenspel met bartje
dsc01807.large.jpg

Moeder onderweg naar zolder

 

12 december 2011

 

Sessie met een ondeugend “jongetje”.

 

rolverdeling: Ik als moeder…karys als het kleine zusje Lotje (12 jaar)…Bartje (15 jaar) als het

                    ondeugende jongetje.

 

 

Een rollenspel is ook een onderdeel van BDSM en het ene spel spreekt je meer aan dan het andere.

Vandaag zou Bartje komen, een volwassen man die fantaseert over billenkoek met een houten latje en een mattenklopper en dat alles in de jaren 60 sfeer.

Zelf vindt Ik dit een erg leuk “spel” en Ik ben dan even geen Meesteres maar een moeder die een ondeugend zoontje heeft genaamd Bartje, die constant streken uithaalt en daarvoor moet worden gestraft met harde hand.

 

Elke keer is het verhaal net even anders maar het eindigt altijd met straf voor hem.

 

Hoe het deze keer ging…

 

Moeder zit aan de grote tafel en wil net een kopje koffie pakken als ze Bartje buiten stiekem een sigaretje ziet roken.

Verontwaardigd klop ik op het raam en wenk dat hij moet komen waarna ik naar de voordeur loop, op de voet gevolgd door Lotje die zich al verkneukeld over de straf die Bartje gaat krijgen.

“Kom jij eens bij moeder” zeg ik boos, waarna Bartje schoorvoetend naar de deur toe komt lopen.

“Wat was jij daar aan het doen?” vraag ik, “niks moeder” zegt Bartje.

Ik trek hem aan zijn oor naar binnen en mopper ondertussen dat ik hem toch echt heb zien roken.

“Ja moeder, ik heb het ook gezien” zegt Lotje terwijl ze driftig met haar hoofd knikt van ja waarbij haar staartjes vrolijk op en neer dansen.

“Jij doet het zelf ook altijd” zegt Bartje wat Lotje uiteraard luidkeels ontkent en zegt dat hij niet zo moet jokken.

Ondertussen heb ik hem de kamer ingeduwd en kijk hem boos aan terwijl ik zeg; “en nog jokken ook tegen je moeder, zoiets doet Lotje niet, hoe durf je dat te zeggen, het is altijd een heel lief meisje!”

Achter mijn rug om steekt Lotje haar tong uit en zegt dat Bartje nu zeker vast wel extra straf krijgt.

“Stom kind” zegt Bartje tegen haar en ik geef hem een fikse draai om zijn oren.

Ondertussen voel ik zijn zakken na en vind een pakje sigaretten.

Nu ben ik helemaal boos en gebied Bartje om zijn broek te laten zakken zodat moeder hem over de knie kan nemen en op zijn blote billen met een houten lat kan slaan, dat zal hem wel leren!

“Mag ik kijken moeder, aaaaah mag ik kijken?” vraagt Lotje terwijl ze heen en weer staat te springen.

“Bemoei je er niet mee en ga aan de grote tafel zitten” zegt moeder tegen haar.

Ondertussen heeft Bartje onder protest zijn broek laten zakken en wil niet dat Lotje erbij aanwezig is.

Dat heeft hij niet te beslissen maar moeder,  dus ik ga op de bank zitten en neem hem over mijn knie en trek zijn onderbroek naar beneden.

Met een houten lat sla ik hem keihard op zijn billen ondertussen mopperend dat hij een ondeugende jongen is en “wie niet horen wil moet maar voelen”.

Luidkeels jammerend roept Bartje dat hij het niet meer zal doen en dat het pijn doet.

Als ik vind dat zijn billen rood genoeg zijn geslagen mag hij zijn broek weer omhoog doen en moet hij in de hoek van de kamer gaan staan om zijn zonden te overdenken.

dsc01809.large.jpg

Moeder met zusje Lotje


 

“Pak jij voor moeder eens een kopje koffie en neem zelf maar een lekker glaasje ranja” zeg ik tegen Lotje.

Ik neem plaats aan de grote tafel en wil net een slokje van mijn koffie nemen als ik Bartje om zie kijken.

“Kijk voor je!” zeg ik boos.

Ik vraag aan Lotje of de ranja lekker is en bedank haar voor de lekkere koffie.

“Ja moeder, erg lekker en Bartje krijgt lekker niks hè?”

Weer zie ik Bartje omkijken en hij zegt “stom kind” tegen zusje waarop Lotje zegt dat het zijn eigen schuld is want dan had hij maar niet stout moeten zijn.

“Ophouden jullie” zeg ik “en als je nu weer een keer achterom kijkt dan neem ik je mee naar zolder voor een echte billenkoek met de mattenklopper”.

Ondertussen zit Lotje met bungelende beentjes vergenoegd van haar ranja te drinken, zichtbaar heeft ze veel plezier van de hele situatie.

 

Even later kan Bartje het toch niet laten om weer even stiekem achterom te kijken en zusje roept luidkeels “moeder, hij keek weer!”

Nu ben ik het helemaal zat met dat ondeugende kind en ik loop naar hem toe en geef hem 2 draaien om zijn oren en gebied hem mee te gaan naar zolder.

“Mag ik mee, toe moeder…mag ik mee?” vraagt zusje en staat al bij de kamerdeur te dansen.

“Nee je mag niet mee naar zolder”zeg ik tegen haar waarop ze pruilend op de stoel gaat zitten maar ik verdenk haar ervan toch stiekem onder aan de trap te hebben staan luisteren naar het gehuil van haar broertje.

dsc01812.large.jpg

Ook de kleding is aangepast aan "het spel"


 

Gewapend met de mattenklopper loop ik achter Bartje aan naar zolder waar hij zijn broek moet laten zakken.

Nu heeft hij natuurlijk spijt van zijn gedrag maar helaas komt die spijt te laat, straf zal hij weer krijgen.

Terwijl hij langzaam zijn broek naar beneden doet mopper ik dat ik het helemaal niet leuk vind om hem te moeten slaan en dat hij moeder veel verdriet doet.

“Je weet hoe je moet staan” zeg ik tegen Bartje en hij buigt voorover met zijn handen op zijn knieën.

Ik draai zijn blote billen naar mij toe en begin hem ongenadig af te ranselen met de mattenklopper terwijl hij jammert en smeekt en zegt dat hij er spijt van heeft.

Uiteindelijk vindt ik dat hij nu wel genoeg is gestraft en zeg dat hij overeind mag komen.

Terwijl hij zijn broek weer omhoog doet vraag ik of hij er spijt van heeft en als hij bevestigend antwoord kijk ik hem nog even aan om te zien of hij dat wel meent.

 

Ik vrees dat Bartje binnenkort wel weer aan de beurt is voor een stevige afstraffing want ondeugend zijn kan hij toch niet laten.

dsc01806.large.jpg

 

Naderhand hebben we gedrieën nog na zitten praten met een bakje koffie en we waren het er allen over eens dat het een erg leuk “spel” was geweest.